🌷 मी मलाच शोधत आहे…
कवयित्री : तिलोत्तमा विजय लेले

गोफ गुंफतां-गुंफतां स्वप्नातले धागे गुंतत गेले,
त्या गुंत्यातच जणू माझे “मीपण” हरवत गेले…

भल्या पहाटे पारिजातकासम समर्पण जे केले,
नाजुक फुलांच्या सड्याने अंगणच भरून गेले…

कोमल पाकळ्यांना दवबिंदूंनी शोभिवंत केले,
या स्वप्नातल्या नगरीमध्ये इंद्रधनुनी रंग भरले…

उधळली अवघीच फुले, उधळले जीवन सगळे…
आयुष्य जगतां आले तसतसे मार्ग स्पष्ट झाले…

दिवस जातो, रात्र सरते, जगणे अबाधित आहे…
सत्य-कोणते स्वप्न-कोणते सावळा गोंधळ आहे…

हे भंगले दर्पण आणि अवशेष सगळेच विखुरले,
संपूर्ण आयुष्य आता ते जोडण्यातच जात आहे… 

खेळताना आंधळी कोशिंबीर, भान शाबूत आहे…
कळत-नकळत हरवल्या प्रतिबिंबा, शोधत आहे…

स्वप्नातल्या सावल्यांचा सुप्त मागोवा चालू आहे,
घेऊन पुढ्यात हे आयुष्य, मी मलाच शोधत आहे…

🌷@तिलोत्तमा विजय लेले
🙏🕉️🔆