🌷 लपला कुठे बरं माझा सूर्य…
कवयित्री : तिलोत्तमा विजय लेले
सांज-घनाचा सोन-केवडा…
रोजचेच आभाळ पण व्याप केव्हढा
दाटून येता मनात भय…
रोजचेच सर्व पण भिन्न-भिन्न आशय
काळ्या-काळ्या कातर-वेळी…
रोजचाच काळोख घट्ट आवळू पाही
दाही दिशांनी दाटी केली…
रोजचीच फड-फड मनपाखरू करी
गुंतागुंत अनंत-कोटी स्मृतींची…
रोजचीच पाल मनात चुकचुकली
सताड उघडे डोळे तरीही…
रोजचीच पाऊल-वाट अंधुक झाली
काळासोबत आंधळी कोशिंबीर…
रोजचीच दमछाक खेळताना झाली
डोंगरा-पल्याड स्वप्न-नगरी…
पावले आपोआपच तिकडे निघाली
लपला कुठे बरं माझा सूर्य…
अखेर काळरात्र सरली, पहाट झाली
🌷@तिलोत्तमा विजय लेले
🙏🕉️🔆
