कविता : 🌷 मनोवेग आवरताना...
कवयित्री : तिलोत्तमा विजय लेले
खुणावते अथांग आभाळ असे पसरलेले
आकळेना ते कुठे सुरू झाले, कुठे संपले
जन्मोजन्मी टक लावूनही कधी न कळले…
वेळीअवेळी दरीतून गूढ-साद कानी पडते
वळचणीस अडले पाणी हळूच वळण घेते
वृक्ष-वेलींमधून अस्फुटसे, कुणी सळसळते...
आवरताना मनोवेग उगा विचार झेपावती
निळ्याशार गर्द नभात, मेघांची दाटीवाटी
उलगडेना हे सगळं कशासाठी, कुणासाठी…
नि:स्तब्ध आसमंती, लाटांचा असे पहारा
रेतीच्या कणाकणांना झोंबतो आज वारा
वनराईमधूनी भेटण्या नदी आतूर सागरा…
चंद्रकोरीतील वितळल्या ता-यांच्या प्रहरी
आभाळास ढवळणारा वारा झाला लहरी
सुखद अलगद उतरल्या लहरींवरती लहरी…
🌷@तिलोत्तमा विजय लेले
🙏🕉️🔆
