🌷अदृश्य किनारा...
कवयित्री : तिलोत्तमा विजय लेले
कधी कधी उगीचच लांब चेहरा करून,
मनाच्या मातीला असेच खोदित बसते…
बुगुबुगुबुगु आवाजात कडक-लक्ष्मीचे येणे…
अन् धावत-धावत लगेच आईला बिलगणे…
कडक-लक्ष्मीला पाहून स्वप्नातही घाबरणे…
लहानपणीचे ते घाबरून-घट्ट डोळे मिटणे…
अन् अधांतरी लटकताना घाबर-गुंडी उडणे,
माझ्या पावलांचे मग ते आंधळे चाचपडणे…
मोठेपणी जगणे सुध्दां एक शर्यत समजून,
विनाकारणच कशाचा तरी सदा ध्यास घेणे…
धुमासान वादळी-पावसाला झुंज देत बसणे,
विस्कळीत स्वप्नांचे ते अवशेष जोडत राहणे…
अन् अवचित थबकता, तुफानी वादळ वारा…
अशांत-मन-सागरात अदृश्य किनारा शोधणे…
🌷@तिलोत्तमा विजय लेले
🙏🕉️🔆
