
🌷काहूर शमून जाता...
कवयित्री : तिलोत्तमा विजय लेले
काहूर अंतरीचे, अदृश्य असले जरी…
कावरे-बावरे पडसाद उठती मनांतरी…
विचारांच्या थडकती लहरींवर-लहरी…
रात्रं-दिवस चालते रणकंदन भयंकरी…
अगतिक होऊन पचवावी लागते खोट…
सर्व आपलेच दात अन् आपलेच ओठ…
काही दैत्य वसती देही अन् काही मनात,
होत्याचे नव्हते करतात एका क्षणार्धात…
काळोखाचे सावट येता, घरोघरी-दारी…
करी मनोमनी धावा, धावत येई कैवारी…
भक्तिची कास, स्पंदनांचे तरंग उमटता…
स्वच्छ होई आभाळ, काहूर शमून जाता…
🌷@तिलोत्तमा विजय लेले
🙏🕉️🔆















