🌷 गो-पूजा शब्द-रूपाने...
कवयित्री : तिलोत्तमा विजय लेले

आज "वसुबारस" म्हणूनच, ही गो-पूजा शब्द-रूपाने
गाईचे अनंत अगणित उपकार, काय वर्णावे पामराने ?

छत्रपती शिवाजीराजांनी, मोगलाईला नामोहरम केले 
हिंदूंची, गाईंची भीषण कत्तल होणें तात्काळ थांबविले 

स्त्रिया, सवत्स-धेनु आणि सामान्य जनतेचे रक्षण केले 
त्यांना "गोब्राम्हणप्रतिपालक-म्हणून" गौरविण्यात आले 

गौमाता तिचं सर्वस्वच जणू देते, सात्विक दुग्ध-रूपाने
त्यातच दैवी-शक्तीचा-अंशही असतो, "कल्पा"प्रमाणे

प्रत्येक गाय मुलत: असतेच सर्व-गुण-संपन्न-"कामधेनू"
तिने दिलेल्या दूध-दही-लोण्यानी पोषित होई अणु-रेणु

तिच्या शुभ आशिर्वादांनी सर्वच कामनांचा, होतो अंत...
आंतरिक"आत्मशुद्धी"मुळे, रूपांतरीत-होती संत-महंत...

वसू-वारस हा दिवस सोडता, सर्वच विसरती गौचे ऋण
मातृ-पितृ-स्थानाइतकंच गाईचे स्थान, आहे महत्व-पूर्ण

कल्पतरुचं प्रत्येकच अंग-प्रत्यंग जसं अत्यंत उपयोगी,
गोमातेची प्रत्येकच-गोष्ट-उपयुक्त सात्विक-जीवनदायी

दूध-साय-दही-ताक-लोणी-तूप-खरवस-गोमूत्र व शेण
केवळ अशक्य गोमातेच्या अनंत उपकारांचे ऋण फेडणं

आईच्या-तोंडून ऐकलेली, लहानपणीची गोष्ट आठवली
घराच्या गोठ्यात परस-दारी, एक गाय होती आणलेली

आई रोज स्वतःच कपिलेची संपूर्ण सेवा मनोभावे करी...
कपिला पण न बोलता, तिचं प्रेम डोळ्यांतून व्यक्त करी

कधी कधी ती आईला-छान हंभरुन हुंकार भरुन दाखवी
प्रत्यक्ष-न-बोलता डोळ्यांनी-सांगतसे-आईला-सर्वकाही

कपिलेच्या डोळ्यांत सदाच तरळे मूक-कृतज्ञतेची झाक
आईच्या वागण्यात-स्पर्शात सदैव नितांत वात्सल्य-भाव

जणू काही गाय होती, पूर्व जन्मीची कुणी सखी-सोबती
नेहमी वाटे, नक्की विशेष-ऋणानुबंध असावेत काहीतरी

🌷@तिलोत्तमा विजय लेले
🙏🕉️🔆