🌷 सार्थकी लागले...
कवयित्री : तिलोत्तमा विजय लेले

ते हळुच हलक्या पावलांनी येणे,
अन् डोळे झाकून खुदकन हसणे,
दुडू-दुडू धावतच कुशीत बिलगणे
ओळखीचे अन् हवे-हवेसे वाटले...

त्या ओंजळीमधला सुगंध हुंगणे,
अदभुत, मधाळ सहवास लाभणे…
त्या इवल्या खट्याळ मिठीमध्ये,
विरघळून जाणे, हवेहवेसे वाटले...

त्या कोमल अलगद स्पर्शामध्ये,
अवघे तन-मनच उचंबळून आले...
त्या निरागस भाबड्या भावनेमधे,
सुखावणे खूप हवे-हवेसे वाटले...

त्या लबाड, हस-या नेत्रांना बघणे...
झेप घेत कवेत येणे, हवेसे वाटले...
त्या दुधाळ, मधुर, गोब-या गाली…
वात्सल्याने संपूर्ण विश्वच व्यापले...

त्या परम सुखाच्या अनुभुतीमध्ये,
अवघें मातृत्वच, कृत-कृत्य झाले...
अनंत-कोटी-जन्म यशोदा मैयाचे,
तृप्तीमध्ये न्हाले, सार्थकी लागले...

🌷@तिलोत्तमा विजय लेले
🙏🕉️🔆