🌷 युगा-युगांचा-प्राणदाता…
कवयित्री : तिलोत्तमा विजय लेले

चंद्र तुझा अन् तुझेच तारे…
चांदण्यांमधूनी विश्व निहारे…
ऋतु बरवा, हिरवी शिवारे…
तुझ्यावीण मात्र शून्य सारे…

तिन्ही-सांजा झाल्या तरीही…
ओलांडून डोंगर-कडे-कपारी…
वाहत सुटते नदी महासागरी…
करामती तुझ्या रे अनंतकोटी…

ध्यास तुझा हेकाही तुझा…
गंध तुझा अन् रंग तुझा…
क्षणो-क्षणी सत्संग तुझा…
तुझ्यावीना रे आयुष्य सजा…

विचार तुझे, सद्हृदय तुझे…
मन-डोहातील प्रतिबिंब तुझे…
मनी भक्तिमय तरंग उठता,
डोळ्यात तुझ्याच बिंब दिसे…

सत्य तुझे अन् स्वप्नही तुझे…
श्वासा-श्वासात तूच तर वसे…
कणा-कणातही वास्तव्य तुझे…
आता माझी मी राहिलीच कुठे ?

शंका-कुशंका, तुझे निरसन…
राहता राहिला एकच संभ्रम…
संशय असो किंवा कल्लोळ…
तव-नामस्मरणे मिटती रे घोळ… 

जीवनी जर असली काहिली,
तुझीच रे सुखदायी सावली…
दिशा-न्-दिशा जरी अंधारली…
तव प्रकाशे अंतर्मने उजळली…

भरती-तुझी अन् तुझीच-रे-ओहटी
मी उभी अशी भवसागर-तटी…
पाप-पुण्ण्याच्या अगणित-राशी…
तुझ्यावीना दिशाहीन, वेडीपिशी…

लोभ माझा, मज मोह तुझा…
भक्तिभावे जीव गुंतला असा…
प्रश्न माझे, अचूक उत्तर तुझे…
काळोखातही चमकती रे काजवे…

व्याप तुझा, भव-ताप माझा…
जीव खुळा जणू भ्रमर-जसा…
भवपाशातच गुरफटला असा…
युगा-युगांचा तूच रे प्राणदाता…

🌷@तिलोत्तमा विजय लेले
🙏🕉️🔆