कविता : 🌷 मनोवेग आवरताना...
कवयित्री : तिलोत्तमा विजय लेले 

खुणावते अथांग आभाळ असे पसरलेले 
आकळेना ते कुठे सुरू झाले, कुठे संपले 
जन्मोजन्मी टक लावूनही कधी न कळले…

वेळीअवेळी दरीतून गूढ-साद कानी पडते 
वळचणीस अडले पाणी हळूच वळण घेते
वृक्ष-वेलींमधून अस्फुटसे, कुणी सळसळते...

आवरताना मनोवेग उगा विचार झेपावती
निळ्याशार गर्द नभात, मेघांची दाटीवाटी
उलगडेना हे सगळं कशासाठी, कुणासाठी…

नि:स्तब्ध आसमंती, लाटांचा असे पहारा 
रेतीच्या कणाकणांना झोंबतो आज वारा 
वनराईमधूनी भेटण्या नदी आतूर सागरा…

चंद्रकोरीतील वितळल्या ता-यांच्या प्रहरी 
आभाळास ढवळणारा वारा झाला लहरी 
सुखद अलगद उतरल्या लहरींवरती लहरी…

🌷@तिलोत्तमा विजय लेले
🙏🕉️🔆