कवयित्री : तिलोत्तमा विजय लेले
तारिख : सोमवार, १ मे २०२३
वेळ :दुपारी, १ वाजून २७ मि.
सततची ओली चिकचिक खरंतर बिल्कुल आवडत नाही
पण हेही तितकंच खरं की
मायेच्या-प्रेमाच्या ओलाव्यावीण क्षणभरही जमत नाही !
उन्हाळ्यात तलखीनं ‘दे माय धरणी ठाय’अशी होते गत
पण हेही तितकंच खरं की
दुभंगल्या-धरेतूनच इवला अंकुर हळुच असतो डोकावत !
आईविना पोरं, वात्सल्याचा-झरा सतत हुडकत राहतात
पण हेही तितकंच खरं की
जिव्हाळ्याच्या-ओलाव्याने आपलीशी होऊन बिलगतात !
वाळवंटात झाडांची-मुळं खोल लांबवर सुसाट धावतात,
पण हेही तितकंच खरं की
पोषक-तत्वांची ओल मिळताच, त्याच जागी स्थिरावतात !
प्रत्येक जीवाला ओढ लागलेली असते, फक्त ओलाव्याची
पण हेही तितकंच खरं की
ती खर्याअर्थी मिळेपर्यंत, जीवाची तळमळ नाही संपायची !
जन्मा-पाठी-जन्म ओलाव्याच्या शोधातच भटकतो वणवण,
पण हेही तितकंच खरं की
ज्या जन्मी तो ठेवा लाभतो, त्याचा प्रत्येक दिवस होतो सण !
ज्या जन्मी तो ठेवा लाभतो, त्याचा प्रत्येक दिवस होतो सण !
@तिलोत्तमा विजय लेले
🙏🕉️🔆
