🌷 बकुळीसम जपण्यासाठी...
कवयित्री : तिलोत्तमा विजय लेले

मनी रुतल्या काट्यांचा सल दिसत नाही
नभातून निखळलेलं चांदणं भासत नाही…

क्षितीजासाठी ताटकळलेली तीच धरती
शेवटच्या त्या अंधारलेल्या टप्प्या-वरती…

घनदाट काळोख भेडसावतो भोवताली
उजेडाचा कवडसा काही सापडत नाही…

अंधेराला उजेडाचे मोलंच ठाऊक नाही
भरकटती दशदिशा, संकेत मिळत नाही…

वेळेच्या प्रवाहातून नातीही वाहून जाती
समस्यांची भेंडोळी मात्र अडकून पडती…

काळाच्या ओटीत विझली दीपक-ज्योती
दु:खाचा मेरू पेलूनही, हास्य ओठांवरती…

वा-यास न जुमानता बेफाम सागर-लहरी
ज्योत तेवंत ठेवण्या अनंत ऊर्जा मज हवी… 

मग मागे उरतील त्या आयुष्यभराच्या स्मृती,
बकुळीसम जपण्यासाठी गंधित नाती-गोती…

🌷@तिलोत्तमा विजय लेले
🙏🕉️🔆